Lata 2026–2027 to okres istotnych zmian prawnych dla przedsiębiorców prowadzących sprzedaż internetową

Rok 2026 przynosi przedsiębiorcom prowadzącym sprzedaż internetową kilka bardzo istotnych zmian prawnych. Nie dotyczą one wyłącznie regulaminu sklepu czy polityki prywatności. Coraz częściej nowe obowiązki wpływają bezpośrednio na karty produktów, opakowania, komunikację marketingową, wykorzystywanie sztucznej inteligencji, obsługę reklamacji, zwroty czy sprzedaż na innych rynkach Unii Europejskiej. 

Dla eCommerce oznacza to zmianę sposobu myślenia o zgodność z prawem. Sam komplet dokumentów prawnych nie wystarcza, jeżeli inne zasady obowiązują w interfejsie sklepu, inne informacje znajdują się na karcie produktu, a proces reklamacji lub działania marketingowe nie odpowiadają aktualnym regulacjom. 

W takim razie, które zmiany są obecnie najważniejsze i na co powinien przygotować się sklep internetowy? 

1. PPWR: nowe zasady dotyczące opakowań już obowiązują 

Od 12 sierpnia 2026 roku stosowane jest unijne rozporządzenie PPWR tj. Packaging and Packaging Waste Regulation. Nowe przepisy obejmują cały cykl „życia” opakowań i mają sukcesywnie ograniczać ilość odpadów opakowaniowych, zwiększać możliwość recyklingu oraz ujednolicić część zasad obowiązujących na rynku unijnym. Wyróżnić należy przy tym, że obowiązki takie jak m.in.: harmonizacja oznakowania opakowań czy ograniczenia pustej przestrzeni obowiązywać zaczną później. 

Dla eCommerce ma to szczególne znaczenie. Praktycznie każdy sklep w mniejszym lub większym stopniu wykorzystuje opakowania, chociażby kartony wysyłkowe, wypełniacze, folie, taśmy czy opakowania produktowe. 

Dlatego też PPWR nie powinien być traktowany tylko jako regulacja dotycząca producentów opakowań. 

Sklep internetowy powinien zweryfikować przede wszystkim: 

1. jakie dokładnie opakowania wprowadza na rynek/rynki,

2. kto w danym modelu sprzedaży jest podmiotem odpowiedzialnym za obowiązki dotyczące opakowań,

3. czy sposób w jaki produkty są pakowane jest zgodny z nowymi wymogami, 

4. jakie obowiązki EPR powstają w państwach, do których prowadzona jest sprzedaż,

5. czy konieczna jest rejestracja lub współpraca z organizacją odzysku, 

6. czy na danym rynku wymagany jest autoryzowany przedstawiciel.

Ma to szczególne znaczenie przy sprzedaży cross-border. Obowiązki przedsiębiorcy mogą wyglądać inaczej przy sprzedaży wyłącznie w Polsce, a inaczej, gdy ten sam sklep sprzedaje bezpośrednio do konsumentów w Niemczech, Francji, Czechach czy innych krajach UE. 

2. AI ACT – korzystasz z AI w sklepie? Sprawdź, w jakim zakresie. 

Sztuczna inteligencja jest już powszechnie wykorzystywana w eCommerce. Sklepy korzystają z niej m.in. do przygotowywania opisów produktów oraz grafik, automatyzacji obsługi klienta, działania chatbotów, analizy danych czy tworzenia treści marketingowych. 

Od 2 sierpnia 2026 r. zaczęły być stosowane kolejne przepisy AI Act, w tym istotna część obowiązków związanych z transparentnością określonych systemów sztucznej inteligencji. 

Znaczenie ma przede wszystkim sposób wykorzystywania AI i rola przedsiębiorcy.

W praktyce właściciel eCommerce powinien ustalić: 

1. Z jakich dokładnie narzędzi AI korzystają poszczególne działy firmy, 

2. Czy klienci wchodzą w bezpośrednią interakcję z systemem AI, np. chatbot, 

3. Czy AI generuje lub modyfikuje treści publikowane przez firmę,

4. Jakie dane są przekazywane do zewnętrznych narzędzi,

5. Kto w organizacji może korzystać z określonych systemów, 

6. Czy zasady korzystania z AI zostały w firmie w jakikolwiek sposób uporządkowane. 

W wielu firmach nie stanowi problemu brak narzędzi, tylko sytuacja odwrotna. Przedsiębiorstwo korzysta z wielu systemów AI, a zarząd nie ma pojęcia, jakie informacje są do nich przekazywane i w jakich procesach są wykorzystywane, zarówno w pełni, jak i częściowo. 

Dlatego jednym z pierwszych działań powinno być stworzenie mapy wykorzystywanych systemów AI i określenie zasad ich stosowania. 

Harmonogram stosowania przepisów AI ACT 

3. EUDR, czyli końcówka 2026 roku będzie kluczowa dla części sprzedawców 

Kolejnym istotnym obszarem jest EUDR, czyli rozporządzenie dotyczące produktów niepowodujących wylesiania. 

Regulacja obejmuje określone towary i produkty związane m.in. z drewnem, kakao, kawą, kauczukiem, olejem palmowym, soją a nawet z bydłem. 

Z perspektywy eCommerce szczególnie istotne mogą być wyroby wykonane z drewna w tym niektóre meble, a także inne produkty znajdujące się w zakresie rozporządzenia. 

Po zmianach harmonogramu EUDR zacznie być stosowany: 

- 30 grudnia 2026 r. wobec dużych i średnich przedsiębiorstw, 

- 30 czerwca 2027 r. wobec większości mikro i małych przedsiębiorstw. 

Dla mikro i małych przedsiębiorstw, które były już objęte wcześniejszymi unijnymi rozporządzeniami dotyczącymi drewna, właściwą datą pozostaje ta bliższa data. 

Najważniejsze jest jednak to, że obowiązek nie zależy od samego faktu prowadzenia sklepu internetowego. 

Najpierw trzeba ustalić: 

1. Czy sprzedawany produkt znajduje się w zakresie EUDR,

2. Jaka jest pozycja przedsiębiorcy w łańcuchu dostaw, 

3. Czy firma działa jako operator, dalszy podmiot w łańcuchu lub trader, 

4. Jakie obowiązki wynikają z wielkości przedsiębiorstwa, 

5. Jakie informacje trzeba uzyskać od dostawców.

Dlatego też analiza EUDR powinna zacząć się nie od sklepu jako takiego, lecz od konkretnych produktów i łańcuchów dostaw. Szczególnie firmy z branży meblowej i wyposażenia wnętrz nie powinny zostawić tej analizy na koniec roku. 

4. Right to Repair – Prawo do naprawy, czyli zmiana sposobu obsługi 

Kolejna zmiana dotyczy tzw. Right to Repair, czyli prawa do naprawy.

Unijna dyrektywa 2024/1799 ma sprawić, aby naprawa produktu była dla konsumenta realną alternatywą wobec jego wymiany. W odniesieniu do producentów określonych kategorii produktów przewiduje obowiązki związane z naprawą oraz dostępnością części zamiennych i informacji o naprawach. Zakres wymagań zależy od rodzaju produktu, nie dotyczą one automatycznie każdego sklepu internetowego. 

Odrębne zmiany dotyczą odpowiedzialności sprzedawców wobec konsumentów. Jeżeli konsument wybierze naprawę jako sposób doprowadzenia do zgodności z umową, dyrektywa przewiduje jednorazowe wydłużenie okresu odpowiedzialności sprzedawcy o co najmniej 12 miesięcy. 

Termin wdrożenia dyrektywy prawa krajowego upłynął 31 lipca 2026 roku. 

W Polsce proces legislacyjny nie został jednak zakończony. Projekt oznaczony jest UC154 ma implementować dyrektywę do polskiego prawa. 

Dla sklepu oznacza to jedno – warto już teraz przeanalizować: 

- procedurę reklamacyjną, 

- sposób komunikacji z klientem, 

- współpracę z producentami i serwisami, 

- dostępność części zamiennych, 

- informacje przekazywane klientowi w regulaminie i podczas reklamacji. 

Prawo do naprawy dobrze obrazuje, dlaczego compliance eCommerce nie może kończyć się na samym regulaminie. 

Jeżeli dokument mówi jedno, a pracownik obsługujący reklamację stosuje zupełnie inną procedurę, sklep nadal może mieć problem. 

5. Przycisk odstąpienia od umowy: zmiana nadchodzi, ale w Polsce proces wdrożenia jeszcze trwa 

Dużo uwagi w 2026 roku poświęcono także elektronicznej funkcji odstąpienia od umowy. 

Dyrektywa 2023/2673 przewiduje, że w przypadku umów zawieranych przez interfejs internetowy konsument powinien móc odstąpić od umowy za pomocą łatwo dostępnej funkcji online. Państwa członkowskie miały stosować przepisy implementujące tę regulację od 19 czerwca 2026 roku. 

W Polsce wdrożenie regulacji jest jednak opóźnione. 

We wrześniu 2026 r. w wykazie prac rządu pojawił się nowy projekt UC169, który ma implementować dyrektywę. Samo niewdrożone jeszcze prawo unijne nie nakłada w tej sytuacji bezpośrednio obowiązku na prywatny sklep internetowy. 

Nie oznacza to jednak, że temat można ignorować. 

W przypadku sklepów posiadających własne rozwiązania technologiczne warto już teraz zweryfikować, jak funkcja odstąpienia od umowy może zostać wdrożona i czy będzie wymagała zmian, chociażby w: 

1. Koncie klienta, 

2. Panelu zamówienia, 

3. Procesie zwrotów,

4. Regulaminie,

5. Potwierdzeniach wysyłanych klientowi,

6. Integracjach z systemem sklepów lub EPR,

Dzięki temu wdrożenie nie będzie wykonywane w pośpiechu po wejściu w życie polskich przepisów. 

6. Greenwashing – „eko” staje się obszarem coraz większego ryzyka

Kolejny ważny kierunek zmian dotyczy komunikacji środowiskowej. 

Unijna dyrektywa 2024/825, określana często w kontekście EmpCo, znacząco zaostrza podejście do deklaracji środowiskowych, oznaczeń oraz informacji dotyczących trwałości i możliwości naprawy produktów. Przewiduje jednolity komunikat o ustawowych prawach konsumenta oraz odrębne oznaczenie produktów objętych bezpłatną gwarancją trwałości producenta, obejmującą cały produkt przez okres dłuższy niż dwa lata. W przypadku takiej gwarancji, gdy producent udostępni odpowiednie informacje, sprzedawca będzie zobowiązany zaprezentować je konsumentowi z wykorzystaniem zharmonizowanego oznaczenia. Może to wymagać zmian na kartach produktów i w interfejsie sklepu. Sama aktualizacja dokumentacji prawnej może więc nie wystarczyć.

Na poziomie unijnym państwa członkowskie miały przygotować wdrożenie przepisów do marca 2026 roku., a ich stosowanie przewidziano pierwotnie od 27 września 2026 r. 

W Polsce termin ten będzie jednak późniejszy. Ustawa implementująca dyrektywę została uchwalona przez Sejm 4 września 2026 r., a 24 września Senat przyjął ją bez poprawek. Ustawa przewiduje wejście nowych przepisów w życie 27 września 2027 roku. 

Nie oznacza to jednak, że do tego czasu komunikacja ekologiczna jest obszarem wolnym od ryzyka. 

UOKiK już na podstawie obecnych przepisów prowadzi postępowania dotyczące greenwashingu. We wrześniu 2026 r. urząd postawił zarzuty dotyczące sposobu przedstawiania oceny środowiskowej kosmetyków, a wcześniej działania obejmowały m.in. komunikację przedsiębiorców dotyczącą „zielonych”, „zrównoważonych” czy też „zeroemisyjnych” usług. 

Dlatego sklepy powinny już teraz przejrzeć hasła takie jak: 

- „eko”,

- „ekologiczny”,

- „przyjazny dla środowiska”, 

- „neutralny klimatycznie”,

- „zrównoważony”, 

- „100% recyclable”,

- „green”,

- „zero emission”. 

Szczególnie istotne jest ustalenie, co konkretnie przedsiębiorca jest w stanie udowodnić i czy klient otrzymuje pełną informację o znaczeniu danego twierdzenia. 

7. GPSR, Omnibus, cookies i dostępność nadal nie znikają 

Nowe regulacje nie zastępują wcześniejszych obowiązków. 

Sklep, który przygotowuje się do PPWR i AI Act, ale nadal ma nieprawidłowe informacje o produktach, błędny mechanizm prezentowania promocji, nieprawidłowy banner cookies czy nieaktualny regulamin, nadal pozostaje narażony na ryzyko. 

W szczególności warto nadal kontrolować:

1. Informacje wymagane przez GPSR na kartach produktów,

2. Sposób prezentowania najniższej ceny z 30 dni przy obniżkach, 

3. Informacje o weryfikacji opinii, 

4. Checkboxy i zgody marketingowe, 

5. Działanie bannera cookies, 

6. Proces zakupowy i treść przycisku kończącego zamówienie, 

7. Regulamin sklepu, 

8. Politykę prywatności i cookies,

9. Proces reklamacji i odstąpienia od umowy, 

10. Wymagania dotyczące dostępności serwisu. 

W praktyce największą przeszkodą coraz rzadziej jest całkowity brak dokumentów. 

Częściej dokumenty istnieją, ale nie odpowiadają temu, jak sklep faktycznie działa. 

8. Nowa dyrektywa o odpowiedzialności za produkty wadliwe (2024/2853)

Dyrektywa 2024/2853 na celu ma rozszerzenie odpowiedzialności za produkty wadliwe, więc nie chodzi wyłącznie o standardowe reklamacje konsumenckie. Akt prawny dookreśla zakres odbiorców, którymi nie będą już tylko przedmioty fizyczne, ale także energia, pliki cyfrowe, oprogramowanie (software), a także systemy sztucznej inteligencji. W nowej dyrektywie, która ma zostać zaimplementowana do 9 grudnia 2026 roku pojawi się szerszy zakres podmiotów odpowiedzialnych. Producent został zastąpiony pojęciem bardziej wielostronnym, tj. podmiot gospodarczy, który w swoim znaczeniu kryje: producentów części składowych, importerów, autoryzowanych przedstawicieli, a nawet dostawców platform internetowych/usług realizacji zamówień. 

Kolejnym aspektem jest brak górnego limitu odpowiedzialności. Nowa dyrektywa znosi dotychczasowy limit finansowy za szkody (wcześniej granica wynosiła równowartość 500 euro).

Ponadto zmianie podlegają także okresy przedawnienia i wygasania roszczeń w przypadku ukrytych szkód na zdrowiu (np. objawy po latach po zażyciu leków). Tutaj okres ten wydłuży się z 10 do 25 lat.  

9. Cyfrowy paszport produktu (DPP)

DPP to elektroniczny zbiór danych towarzyszących produktowi przez cały jego cykl życia, tj. od pozyskania surowców, przed produkcję i transport, aż po użytkowanie, naprawę, recykling i utylizację. Celem cyfrowego paszportu produktu jest zwiększenie przejrzystości rynku UE, wsparcie gospodarki o obiegu zamkniętym, ułatwienie konsumentom świadomych wyborów, a także opozycji wobec greenwashingu. 

W związku z powyższym wprowadzenie DPP wiąże się z nowymi wytycznymi dla producentów. Cyfrowy paszport produktu powoduje, że producenci muszą gromadzić bardzo szczegółowe dane, takie jak: skład chemiczny, pochodzenie surowców, ślad węglowy, certyfikaty, w przejrzysty sposób. 

Ponadto na producencie spoczywa odpowiedzialność za paszport końcowy, co oznacza, że zmuszony jest wyegzekwować pełne dane od swoich dostawców. 

Co to oznacza w praktyce? 

Działy zakupów nie będą mogły kierować się wyłącznie ceną. Każdy surowiec i półprodukt muszą mieć udokumentowane, weryfikowalne pochodzenie. 

Producenci są/będą zmuszeni do rezygnacji z zagranicznych kontrahentów, np. Azji, którzy nie będą w stanie dostarczyć rzetelnych danych środowiskowych i certyfikatów zgodnych z normami UE. 

Ramy prawne oraz infrastruktura techniczna DPP co prawda weszły już w życie, jednak sam obowiązek posiadania paszportów przez konkretne towary będzie wdrażany stopniowo, a pierwsze z nich, dotyczące baterii mają zostać wdrożone w lutym 2027 roku. 

Kolejne branże obejmowane w następnych etapach to m.in.: odzież i tekstylia, żelazo, stal, meble, aluminium, opony, elektronika czy materace.

Bardzo ważnym jest to, że powyższe przepisy nie obejmują żywności, pasz, leków, a nawet wyrobów obronnych. 

Co zatem powinien zrobić eCommerce pod koniec 2026 roku?

Oczywiście, nie każdy sklep będzie podlegał wszystkim opisanym powyżej regulacjom. 

Inne obowiązki będzie miał polski sklep sprzedający odzież wyłącznie w Polsce, inne importer elektroniki z Chin, a jeszcze inne producent mebli prowadzący sprzedaż do kilku państwa Unii Europejskiej. 

Dlatego zamiast aktualizować wszystkie dokumenty „na wszelki wypadek”, warto rozpocząć od krótkiego audytu odpowiedzialności. 

Checklista na 2026/2027 

Sprawdź:

1. Na jakich rynkach prowadzisz sprzedaż? 

Sprzedaż zagraniczna może powodować dodatkowe obowiązki EPR, konsumenckie i produktowe. 

2. Jakie dokładnie produkty sprzedajesz? 

Kategoria produktu może przesądzić o zastosowaniu GPSR, EUDR, WEEE, przepisów bateryjnych czy prawa do naprawy. 

3. Jakich opakowań używasz? 

Zweryfikuj PPWR oraz obowiązki EPR na poszczególnych rynkach. 

4. Czy korzystasz z AI? 

Sprawdź chatboty, generowani treści, automatyzacje procesów i zasady korzystania z zewnętrznych narzędzi. 

5. Jak komunikujesz cechy ekologiczne produktów?

Każde twierdzenie środowiskowe powinno mieć konkretne i możliwe do wykazania podstawy. 

6. Czy proces zwrotów i reklamacji odpowiada aktualnemu prawu?

Przygotuj się na dalsze zmiany dotyczące funkcji odstąpienia od umowy i prawa do naprawy. 

7. Kiedy ostatnio sprawdzałeś dokumenty i interfejs sklepu?

Regulamin przygotowywany kilka lat temu nie zabezpiecza sklepu, jeżeli od tego czasu zmieniły się przepisy, narzędzia marketingowe lub sam model biznesowy. 

8. Czy uwzględniasz ryzyko szkód wyrządzonych przez sprzedawane produkty?

Sprawdź swoją rolę w łańcuchu dostaw oraz przygotowanie do nowych zasad odpowiedzialności za produkty wadliwe, obejmujących również oprogramowanie i systemy AI.

9. Czy masz dostęp do danych potrzebnych do cyfrowego paszportu produktu (DPP)? 

Ustal, czy i kiedy Twoje produkty zostaną objęte tym obowiązkiem oraz jakie informacje trzeba będzie pozyskać od producentów i dostawców. 

Podsumowanie 

Rok 2026 to nie jedna zmiana prawna, lecz zmiana całego modelu compliance eCommerce 

Najważniejszym trendem widocznym w nowych regulacjach jest odejście od myślenia o prawie eCommerce wyłącznie przez pryzmat dokumentów. 

PPWR dotyka opakowań i logistyki. AI ACT – wykorzystywania systemów technologicznych. EDUR wpływa na produkty i łańcuch dostaw, prawo do naprawy – procesów posprzedażowych. Regulacje dotyczące greenwashingu – marketingu i informacji na karcie produktu. Nowa dyrektywa o odpowiedzialności za produkty wadliwe rozszerza perspektywę o odpowiedzialność o szkody wyrządzone przez produkty, w tym oprogramowanie i systemy AI. Cyfrowy paszport produktu (DPP) oznacza natomiast stopniowe zwiększanie znaczenia danych o produktach oraz ich pozyskiwania i przekazywania w całym łańcuchu dostaw. 

Legalność sklepu coraz częściej zależy więc od tego, jak faktycznie funkcjonuje cały biznes. 

Dlatego przygotowaniem firmy do zmian prawnych powinno obejmować nie tylko aktualizację regulaminu i polityki prywatności, ale również audyt interfejsu, kart produktów, procesów zakupowych, reklamacji, zwrotów, marketingu, wykorzystywanych narzędzi oraz obowiązków związanych ze sprzedażą transgraniczną. 

Jeżeli nie wiesz, które z nowych regulacji dotyczą Twojego sklepu, możemy zweryfikować model sprzedaży i wskazać obszary, które wymagają zmian. W ecommerce.legal wspieramy sklepy internetowe zarówno w bieżących audytach i dokumentacji, jak i w przygotowaniu do nowych obowiązków dotyczących m.in. EPR, PPWR, GPSR, AI oraz sprzedaży cross-border.